Ryzyko i skrypty Lua w TTS

1Rejestr ryzyk

Tabela z kolumnami: ryzyko, prawdopodobieństwo (1–3), wpływ (1–3), wynik, plan B, właściciel. Przykład:

• Wynik = prawdopodobieństwo × wpływ. Plan B potrzebny jest dla wszystkiego z wynikiem 4 i więcej.
• Wskaźnik autobusowy (bus factor): ilu osób może zabraknąć, zanim projekt stanie? Jeśli jednej, to jest ryzyko numer 1.
• Najczęstsze ryzyko każdego projektu to wciąż zakres. Dlatego lista Could z MoSCoW to gotowa lista rzeczy do wycięcia (wykład 1).

2Skrypty Lua w TTS: co dają

Opis efektu i nazwy narzędzi, bez wchodzenia w kod:

• Skrypt globalny i skrypty obiektów: skrypt może należeć do całego stołu (Global) albo do konkretnego obiektu, np. talii.
• onLoad: kod uruchamiany przy wczytaniu gry. Tu robi się automatyczne rozstawienie (rozszerzenie S1).
• Przyciski (createButton): przycisk na obiekcie, np. „Nowa gra” albo „Rozdaj karty”.
• Tasowanie i rozdawanie (shuffle, deal): automatyczne tasowanie talii i rozdanie kart graczom.
• Tury (Turns): wbudowany system kolejności tur, podstawa rozszerzenia S3.
• Interfejs XML (UI): panele na ekranie, np. tabela wyników (S4).
• Opóźnienia (Wait): wykonanie akcji po czasie albo po spełnieniu warunku.
• Dokumentacja: api.tabletopsimulator.com. Implementacja to Lua 5.2 z ograniczonym zestawem bibliotek.
• Oficjalna wtyczka była do edytora Atom, który nie jest już rozwijany. W praktyce używa się VS Code z wtyczką społeczności (patrz film).

Wymagania rozszerzeń S1–S5 są na stronie zadania 2.

3Pokaz na żywo

Na wykładzie zobaczysz gry z Workshop, które używają skryptów:

1. Wczytanie gry i kliknięcie np. „Nowa gra”: karty same się tasują i rozkładają.
2. Edytor skryptów z menu Modding: za tym przyciskiem stoi kilkanaście linijek kodu. Skrypty zapisują się razem z grą, więc każdy, kto ją wczyta, może je przeczytać.

4Filmy

5Ćwiczenie (blok 12:30)

Rejestr ryzyk (min. 5 pozycji). Konsultacje wersji TTS: prowadzący chodzi między zespołami.